Nilüfer Belediyesi’nin düzenlediği “Bursa’nın Değerleri” söyleşisine konuk olan Karagöz ustası Şinasi Çelikkol, yolunun bu sanatla nasıl kesiştiğini anlattı. Karagöz sanatını Bursa’da yine canlandırma ve yaşatma gayretini aktaran Çelikkol, memleketler arası alanda da tanınması için gösterilen uğraşı iştirakçilerle paylaştı.
BURSA (İGFA) – Nilüfer Belediyesi “Bursa’nın Değerleri” söyleşisinde Karagöz ustası, tasvir imalcisi ve Karagöz Müzesi kurucusu Şinasi Çelikkol’u ağırladı. Akkılıç Kütüphanesi’nde Mehmet Ali Dönmez’in moderatörlüğünde düzenlenen söyleşide Şinasi Çelikkol, Karagöz sanatının ulusal ve milletlerarası arenada tanınması için verdiği çabayı anlattı.
Karagöz sanatıyla birinci kere ilkokul yıllarında tanıştığını söyleyen Şinasi Çelikkol, Hocailyas İlkokulu’nda okurken, 10 kuruş karşılığında Karagöz sanatkarlarını izlediğini anlattı. Daha sonra, bilhassa Ramazan ve sahur vakitlerinde, o devrin değerli sanatkarı Hayali Küçük Ali’yi radyodan dinlediğini söz eden Çelikkol, küçük yaşta uyanıp onu takip ettiklerini kaydetti.
1960’lı yıllarda, babasının Kapalı Çarşı yangınından sonra turizm işi yapmaya başlamasıyla Koza Han’a taşındıklarını belirterek, Karagöz sanatıyla tanıştığını söyledi. 1965’lerde yabancıların Karagöz’ün nerede oynadığını sormaya başladığını söz eden Çelikkol, o periyotta bu sanatın canlanması gerektiği fikrinin ortaya çıktığını söyledi.
Karagöz’ün bilhassa yabancılardan talep gördüğünü tabir eden Çelikkol, “Bursa’da Karagöz sanatı 1962’den sonra büyük bir boşluğa girmişti. Yalnızca sünnet düğünlerinde oynatılıyordu. 1983 yılında Kültür ve Turizm Bakanlığı’nın düzenlediği bir şenlikle Karagöz sanatkarları Bursa’ya gelmeye başladı. Bu şenlik sayesinde Tuncay Tanboğa, Metin Özlen, Tacettin Diker ve Orhan Kurt üzere kıymetli ustalarla yolum kesişti” diye konuştu.
Festival atağını 1992 yılında başlattıklarını aktaran Çelikkol, Tuncay Tanboğa’nın teklifiyle Temmuz ayından Eylül’e kadar Kent Otel’de Salı ve Cuma günleri Karagöz oynattıklarını kaydetti. Çelikkol, bu şovlara İspanyollar da dahil farklı ülkelerdeki yabancıların ilgi gösterdiğini anlattı. Bu başarıyı takiben 1. Ulusal Karagöz Festivali’ni düzenlendiğini söyleyen Çelikkol, sonraki şenlikte beş yabancı kümenin katılması ile Karagöz’ün memleketler arası alanda süratle duyulmaya başladığını belirtti.
Sonraki yıllarda Karagöz’ün geleceğini garanti altına almak için değerli adımlar atıldığını anlatan Çelikkol, Karagöz oyun yazma ve afiş müsabakaları düzenlendiğini hatırlattı. 20 kişilik bir heyetle Milletlerarası Kukla ve Gölge Oyunları Birliği’nin (UNIMA) Bursa Şubesi’ni kurduklarını lisana getiren Çelikkol, memleketler arası arenada da etkin rol alarak, ustalarıyla birlikte Belarus ve Almanya’da şovlar ve stantlar düzenlediklerini anlattı.
En değerli çalışmalarından birisinin Karagöz Müzesi’nin kuruluşu olduğunu söyleyen Çelikkol, “Eskiden elektrik trafosu olan bir binanın dönüştürülmesiyle müze kurduk. Müzede, Karagöz tasvirlerinin yanı sıra Bursa civarındaki Türkmen Yörük kıyafetleri ve Rumeli Türklerinin kıyafetleri de sergilendi” diye konuştu.
“TÜRKİYE GENELİNDE İKİ DERİCİ KALDI”
Karagöz sanatını yaşatma gayretinde bürokratik pürüzlerle müsabakanın yanı sıra yetersiz dayanak aldıklarını tabir eden Çelikkol, “Şu anda sanatı icra ederken karşılaşılan en büyük zorluklardan biri, figür üretiminde kullanılan deri kasveti. Türkiye genelinde sırf iki derici kaldı. Birisi Bursa’da, başkası ise Tokat’ta. Ayrıyeten Karagöz imalinde kullanılan deri bile ithal ediliyor. Bu durum sanatı da tehlikeye atıyor” dedi.
Günümüzde lokal idarelerin sanata verdiği dayanaktan duyduğu memnuniyeti lisana getiren Çelikkol, Karagöz sanatının canlanması için yapılan bu çalışmaların kendilerini memnun ettiğini kelamlarına ekledi.
